شیراز تحلیل – مهدی طاهری گفت: ما در مدیریت شهری نیاز به «نظام مدیریت» داریم که برای این نظام، الگوی صریحی نداریم و به دلیل نبود این چارچوب مبنایی و الگو، یک از هم گسیختگیی در اداره امور شهری احساس می شود.
به گزارش شیراز تحلیل و بنا بر اعلام پایگاه اطلاع رسانی شهرداری شیراز،مهدی طاهری در همایشی که به مناسبت هفته ملی پژوهش و فناوری برگزار شد، ضمن تسلیت به مناسبت شهادت حضرت زهرا(س) اظهار کرد:اصل و باور این مساله مهم تر از حل مساله است؛ اینکه که نظام مدیریت شهری وجود ندارد، درد اصلی است و به باور تبدیل نشده است وگرنه علوم بشری نشان داده علاج آن سخت نیست؛ کما اینکه دیگران راه خود را رفته اند.
رئیس کمیته شفافیت، صیانت از حقوق شهروندان و سلامت اداری شورای اسلامی شهر شیراز با اشاره به لزوم الگو و چارچوب مبنا برای مدیریت شهری گفت: اصولاً ذهن مهندسان ما، پروژه محور است و ناخودآگاه به دنبال حل مسأله از طریق پروژه محوری هستیم و ذات مدیریت شهری را احصا پروژه و اجرای آن می دانند. اینکه چرا این پروژه اجرا می شود چندان مورد توجه این نوع نگرش نیست. به طور مثال بپرسیم چرا پارک محله ای باید باشد یا چرا اینجا مدرسه لازم است یا بالعکس؛ موضوع اصلی این نگاه نیست.
طاهری در تبیین الگوی برنامه محوری عنوان کرد: در اندیشه ای که مبنای خود را «برنامه محوری» می داند باز به نظام قابل قبول در مدیریت شهری نمی رسیم؛ چرا که اگر مساله مبنا نباشد، خلق برنامه ای هم وجود نخواهد داشت.
وی وجود چهار عنصر مبنایی را در شکل گیری نظام مدیریت شهری شیراز موثر دانست و گفت: چهار عنصر برای تعریف و تثبیت نظام مدیریت شهر شیراز عبارتند از، شهر شیراز با همه خصوصیاتش که فقط متعلق به خودش بوده و شبیه ندارد، دوم مردم شیراز با همه علایق، سلیقه ها، ذوق ها،تاریخ و اقلیمش، سوم نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران که ما را در نمودار جهان و تاریخ بشریت ممیز می کند و در آخر «حرم» با همه تقدس هایش؛ اینها چهار عنصری هستند که از برهم کنش هم افزای آنها نظام مدیریت شهری مورد نظر شکل گرفته و ما را به سمت شهری آرمانی و تراز به نام سومین حرم اهلبیت (ع) سوق خواهد داد.
رئیس کمیته شفافیت، صیانت از حقوق شهروندان و سلامت اداری در پایان اظهار داشت: برای اینکه از این گسیختگی موجود در نظام مدیریت شهری رهایی یابیم، باید به سمت یک رابطه ی منسجم برویم و این انسجام باید در سه سطح راهبرد، راه کنش و اجرا اتفاق بیفتد و این نتیجه، حاصل نخواهد شد، مگر آنکه نظام مطلوب نظر، در ارتباطی به هم پیوسته و در یک ساختار با سه سطح ذکر شده با هدف مستمر کشف و حل مسائل برهم کنش دار پیش برود.
