شیراز تحلیل _ در حالی که شیراز با بحران فقدان فضاهای ورزشی در محلههای کمبرخوردار دستوپنجه نرم میکند، خبرِتغییر کاربری «سالن مرزادی» از میان برخاسته است. این سالن که سالها بهعنوان تنها پناهگاه ورزشکاران شریفآباد، سهلآباد و مناطق پیرامونی فعالیت میکرد، اکنون در مسیر خروج از چرخه ورزش قرار گرفته اتفاقی که نه تنها یک زیرساخت ورزشی بلکه بخشی از امنیت اجتماعی و هویت ورزشی پایینشهر را در معرض زوال قرار میدهد.
تغییر کاربری مجموعههای ورزشی قدیمی در شیراز، بهویژه در محلههای پایینشهر، در سالهای اخیر به یکی از معضلات جدی ورزش این شهر تبدیل شده است. پس از نابودی بسیاری از زمینهای خاکی فوتبال در محلههای شریفآباد، سهلآباد، ترکان، شرقان و مناطق اطراف، حالا خبر میرسد که یکی از قدیمیترین سالنهای ورزشی این محدوده نیز در آستانه تغییر کاربری قرار گرفته است.
سالن ورزشی مرصاد شیراز، از مجموعههای زیرمجموعه کارخانجات مخابرات راه دور شیراز بود. این سالن حتی پس از تعطیلی کارخانه نیز سالها میزبان ورزشکاران منطقه ماند و بهعنوان یک مجموعه چندمنظوره در رشتههای فوتسال، والیبال، بسکتبال و ورزشهای رزمی و ورزش بانوان فعالیت داشت. مرصاد پذیرای ورزشکاران بسیاری از محلههای پایینشهر، بهویژه سهلآباد و شریفآباد و مناطق اطراف، در همه ردههای سنی از نونهالان و نوجوانان تا جوانان و بانوان بود.
برای بسیاری از خانوادههای این محلهها، سالن مرصاد فقط یک سالن ورزشی نبود؛ تنها یا یکی از معدود فضاهای امن، در دسترس و ارزان برای ورزش جوانان و بانوان محسوب میشد. فضایی که میتوانست بخشی از انرژی نوجوانان و جوانان را به مسیر سالم ورزش هدایت کند و از آسیبهای اجتماعی بکاهد. حالا اما بر اساس شنیدههای موثق، این مجموعه از ماههای گذشته به بخش خصوصی و برای تغییر کاربری واگذار شده است.
حال با واگذاری و تغییر کاربری قطعی این سالن ورزشی، یکی از قدیمیترین مجموعههای ورزشی شیراز عملاً از چرخه ورزش شهر حذف خواهد شد. اتفاقی که میتواند بسیاری از جوانان همان محله را از ورزش دور کند، دسترسی بانوان به فضای ورزشی را محدودتر سازد و خلأ یک مجموعه مردمی و چندمنظوره را در منطقهای کمبرخوردار عمیقتر کند.
تجربه سالهای اخیر نشان داده است که نابودی زمینهای خاکی و سالنهای قدیمی، نهتنها خلأ ورزشی را پر نکرده، بلکه به کاهش تحرک، افزایش بیتحرکی، گسترش آسیبهای اجتماعی و از دست رفتن خاطره جمعی محلهها انجامیده است. مرصاد نیز اگر به سرنوشت دیگر مجموعههای ازدسترفته دچار شود، تنها یک سالن بسته نمیشود؛ بخشی از هویت ورزشی پایینشهر شیراز بسته میشود.
انتظار میرود مسئولان ورزش و مدیریت شهری شیراز، درباره وضعیت این مجموعه شفافسازی کنند، مانع تغییر کاربری فضاهای ورزشی شوند و اگر واگذاری صورت گرفته، تضمین بگیرند که کاربری ورزشی مرصاد حفظ شود. حفظ سالنهای قدیمی و مردمی، بهویژه در محلههای کمبرخوردار، کمهزینهترین و مؤثرترین راه برای توسعه ورزش پایه، ورزش بانوان و پیشگیری از آسیبهای اجتماعی است. نباید اجازه داد آخرین سنگرهای ورزش پایینشهر شیراز یکی پس از دیگری در سکوت از بین بروند.
محمدرضاجوکار
